Իմ մասին

6O0A1329

Բարև ձեզ, ես Դավիթ Մեհրաբյանն եմ, ես հինգ տարեկամ եմ: Ես ունեմ մայրիկ, հայրի, քույրիկ, տատիկ: Ես նրանց շաա՛տ եմ սիրում: Ես խելոք  և խելացի տղա եմ, բայց մի քիչ չարաճճի:

Реклама

Մենք էլ ենք բնության մի մասնիկը

Մեզ հիացմունք են պատճառում երկնքի աստղերը, բարձր լեռները, հարթավայրերը, օվկիանոսները, գետերը և այլն: Զարմանալի է նաև բույսերի և կենդանիների աշխարհը: Բայց երկրագնդի վրա ամենայուրահատուկը մարդն է: Մարդը ևս կենդանի բնության մաս է կազմում: Ինչպես մյուս կեն­դանի օրգանիզմները, նա նույնպես շնչում է, սնվում, աճում, զարգանում, ունենում երեխաներ: Դրա համար էլ մարդուն անհրաժեշտ է օդ, ջուր. լույս, ջերմություն, սնունդ: Առանց բնության մարդը չի կարող գոյություն ունենալ, ապրել և աշխատել: Մարդն ապրում է գրեթե ամենուր՝ ծովափերում և լեռներում, երկրագնդի տաք և ցուրտ վայրերում,  անջուր անապատներում և փարթամ անտառների հարևանությամբ: Նա օգտվում է բնության բարիքներից, ինչպես մյուս կենդանիները: Բայց, ի տարբերություն նրանց, մարդը ստեղծում է այդ բարիքներից օգտվելու գործիքներ, մեքենաներ, սարքեր: Որովհետև մարդը բնության միակ բանական, այսինքն՝ մտածող էակն է: Նա ունի նաև խոսելու և աշխատելու ունակություն: Դրանց շնորհիվ մարդը ստեղծել է յուրօրի­նակ աշխարհ՝ ժամանակակից քաղաքներ և գյուղեր, գործարաններ և ֆաբրիկաներ, ճանապարհներ և կամուրջներ, ավտոմեքենաներ և տիեզերանավեր, հեռուստացույցներ և համակարգիչներ: Մարդիկ գրում են գրքեր, նկարահանում ֆիլմեր, ստեղծում քանդակներ, երաժշտություն, նկարներ: Նրանք ուսումնասիրում են բնությունը, նրա գաղտնիքները: Որպես սնունդ մարդն օգտագործում է բու­սական և կենդանական ծագում ունեցող սննդա­մթերք: Դրա համար նա մշակում է հողը՝ աճեց­նելով տարբեր բույսեր, պահում է ընտանի կեն­դանիներ, որսում ցամաքում և ջրում ապրող կենդանիներ: Ապրելով և աշխատելով բնության մեջ՝ մարդն անխուսափելիորեն ներգործում է բնության վրա և փոխում այն: Օրինակ՝ մարդու մեղքով անհետացել և անհետանում են բազմաթիվ կենդանիներ և բույսեր, ջրերն ու հողը աղտոտվում են թունավոր նյութերով, օդում հայտնվում են կենդանի օրգանիզմների համար վտանգավոր նյութեր: Մարդը չի կարող չօգտվել բնությունից, սակայն նա միաժամանակ պետք է հոգ տանի նաև դրա պահպանման համար: Գոյություն ունեցող բույսերի և կենդանիների պահպանության համար ստեղծվում են պետության կողմից պահպանվող տարածքներ՝ արգելոցներ: Հազվագյուտ և անհետացման եզրին գտնվող բույսերի և կենդանիների անունները մտցվում են հատուկ՝ Կարմիր գրքերի մեջ: Մարդը չպետք է մոռանա, որ ինքը բնության մի մասն է և ոչնչաց­նելով բնությունը՝ կործանման է դատապարտում ինքն իրեն:

Հարցեր և առաջադրանքներ

  1. Ինչո՞վ է մարդը տարբերվում կենդանիներից:

Մարդը օգտվում է բնության բարիքներից, ինչպես մյուս կենդանիները: Բայց, ի տարբերություն նրանց, մարդը ստեղծում է այդ բարիքներից օգտվելու գործիքներ, մեքենաներ, սարքեր: Որովհետև մարդը բնության միակ բանական, այսինքն՝ մտածող էակն է: Նա ունի նաև խոսելու և աշխատելու ունակություն: Դրանց շնորհիվ մարդը ստեղծել է յուրօրի­նակ աշխարհ՝ ժամանակակից քաղաքներ և գյուղեր, գործարաններ և ֆաբրիկաներ, ճանապարհներ և կամուրջներ, ավտոմեքենաներ և տիեզերանավեր, հեռուստացույցներ և համակարգիչներ: Մարդիկ գրում են գրքեր, նկարահանում ֆիլմեր, ստեղծում քանդակներ, երաժշտություն, նկարներ:

2. Ինչ չափով է մարդը կախված բնությունից: Բեր օրի­նակներ:

Ապրելով և աշխատելով բնության մեջ՝ մարդն անխուսափելիորեն ներգործում է բնության վրա և փոխում այն:

3. Ինչպե՞ս է մարդը ներգործում բնության վրա: Բե’ր օրի­նակներ:

Մարդու մեղքով անհետացել և անհետանում են բազմաթիվ կենդանիներ և բույսեր, ջրերն ու հողը աղտոտվում են թունավոր նյութերով, օդում հայտնվում են կենդանի օրգանիզմների համար վտանգավոր նյութեր: Մարդը չի կարող չօգտվել բնությունից, սակայն նա միաժամանակ պետք է հոգ տանի նաև դրա պահպանման համար:

4. Ինչպե՞ս է մարդը պահպանում բնությունը: Բե’ր օրի­նակներ:

Գոյություն ունեցող բույսերի և կենդանիների պահպանության համար ստեղծվում են պետության կողմից պահպանվող տարածքներ՝ արգելոցներ: Հազվագյուտ և անհետացման եզրին գտնվող բույսերի և կենդանիների անունները մտցվում են հատուկ՝ Կարմիր գրքերի մեջ: Մարդը չպետք է մոռանա, որ ինքը բնության մի մասն է և ոչնչաց­նելով բնությունը՝ կործանման է դատապարտում ինքն իրեն:

Լրացուցիչ նյութ — հետաքրքիր մուլտֆիլմ բնության, կենդանիների, Երկիր մոլորակի մասին:

Վիլյամ Սարոյան․ «Առաջին օրը դպրոցում»

Երրորդ մաս

Հայրը մի հինգսենթանոց տվեց նրան: Դպրոց գնալիս Ջիմը կանգ առավ միսիս Ռայլի կրպակի մոտ և մի տուփ «Անանուխի» ծամոն առավ:

— Ուզո՞ւմ ես մի հատ,- հարցրեց նա Էմիին:

— Իսկ դու ուզո՞ւմ ես տալ,- ասաց տնտեսուհին:

Ջիմը մտածեց ու ասաց.

— Այո:

— Դու ինձ սիրո՞ւմ ես:

— Սիրում եմ,- ասաց Ջիմը: — Իսկ դո՞ւ ինձ:

— Այո,- ասաց տնտեսուհին: — Դպրոցը քեզ դո՞ւր է գալիս:

Ջիմը հաստատ ասել չէր կարող, միայն գիտեր, որ ծամոնի խաղն իրեն դուր է գալիս: Հաննա Վինտերն էլ: Էրնըստ Հասկինը նույնպես:

— Չգիտեմ,- ասաց նա:

— Երգեր երգո՞ւմ եք,- ասաց տնտեսուհին:

— Չէ, չենք երգում:

— Իսկ խաղեր խաղո՞ւմ եք:

— Խաղում ենք: Միայն ոչ թե դպրոցում, այլ բակում:

Ծամոնի խաղն անչափ դուր էր եկել նրան:

Միսս Բիննին ասաց.

— Ջիմ այդ ի՞նչ ես ծամում:

«Հա-հա-հա»,- մտածեց նա և ասաց.

— Ծամոն:

Նա գնաց դեպի աղբարկղն ու վերադարձավ իր տեղը. Հաննա Վինտերը նայում էր նրան, Էրնըստ Հասկինը նույնպես: Դպրոցում եղածի լավն էլ հենց այդ էր:

Իսկ հետո ավելի ևս լավ եղավ:

— Էրնըստ Հասկին,- բղավեց նա դպրոցի բակում,- այդ ի՞նչ ես ծամում:

— Հում փղի միս,- ասաց Էրնըստը: -Ջիմ Դևի, այդ ի՞նչ ես ծամում: Ջիմմն ուզեց որևէ ծիծաղելի բան մտածել, բայց չկարողացավ:

— Ծամոն,- ասաց նա:

Եվ Էրնըստ Հասկինը ավելի բարձր ծիծաղեց, քան Ջիմը, երբ ինքը խոսեց հում փղի մսի մասին:

Ինչ էլ պատասխանեիր. մեկ է, ծիծաղելի էր ստացվում:

Բակից վերադառնալիս Ջիմը նախասրահում տեսավ Հաննա Վինտերին:

— Հաննա Վինտեր,- ասաց նա,- այդ ի՞նչ ես ծամում շարունակ:

Աղջիկը շփոթվեց: Նա ուզում էր մի հաջող սրամիտ պատասխան տալ, այնպես որ երևա, թե որքան հաճելի է, որ Ջիմն իրեն անուն-ազգանունով կանչեց և ծիծաղելի հարց տվեց, տնազելով ուսուցչուհուն, բայց չկարողացավ ոչինչ մտածել, որովհետև արդեն համարյա դասարանի դռանն էին, և նա ժամանակ չունեցավ:

— Տուտտի-ֆրուտտի,- շտապով ասաց նա:

Ջիմին թվաց, թե երբեք այդպիսի հոյակապ խոսք չէր լսել, և ամբողջ օրը կրկնում էր ինքն իրեն:

— Տուտտի-ֆրուտտի,- ասաց նա տնտեսուհուն տան ճամփին:

— Էմի Լարսոն,- ասաց նա,- այդ ի՞նչ եք ծամում:

Ընթրիքի ժամին Ջիմն այդ ամենը պատմեց հորը:

Նա ասաց.

— Չորս կողմ ավազ, մեջը ակ: Էդ ի՞նչ եղավ:

— Չգիտեմ,- ասաց հայրը: — Ի՞նչ է:

— Ավազակ,- ասաց տղան:

Տնտեսուհին հիացած էր:

— Ավազակ,- ասաց Ջիմը: — Տուտտի-ֆրուտտի:

— Իսկ դա ի՞նչ է,- հարցրեց հայրը:

— Ծամոն,- ասաց Ջիմը: — Ծամոնի մի տեսակ, որ ծամում է Հաննա Վինտերը:

— Ո՞վ է այդ Հաննա Վինտերը,- ասաց հայրը:

— Մեր դասարանցի է,- ասաց Ջիմը:

— Օ՜,- ասաց հայրը:

Ընթրիքից հետո Ջիմը պառկեց հատակին, վերցնելով իր կարմրակապտա-դեղնավուն փոքրիկ հոլը, որը պտտեցնելիս բզզում էր: «Ամեն ինչ կարգին է»,- մտածում էր Ջիմը: Ճիշտ է, դպրոցում նա դեռևս տխրում էր, բայց ծամոնի խաղը ծիծաղելի էր, իսկ Հաննա Վինտերը շատ լավիկն էր: «Հում փղի միս»,- հանկարծ հիացմունքով հիշեց նա:

— Հում փղի միս,- բարձրաձայն  ասաց նա հորը, որը երեկոյան թերթն էր կարդում:

Հայրը ծալեց թերթն ու նստեց հատակին նրա մոտ: Տնտեսուհին  նրանց տեսավ կողք-կողքի նստած և չգիտես ինչու՝ նրա աչքերում արցունքներ երևացին։

1. Գրի՛ր հաճելի, բարձրանալ, տխրել, լիքը բառերի հականիշները և կազմի՛ր նախադասություններ։

հաճելի-տհաճ

բարձրանալ-իջնել

տխրել-ուրախանալ

լիքը-քիչ

Տհաճ աղջիկը ուրախ-ուրախ իջնում էր աստիճաններից։

Ես դեռ քիչ փող ունեմ։

2. Դո՛ւրս գրիր հինգ ուղղագրական դժվարություն ունեցող բառ( լսվում է մի կերպ, գրվում՝ այլ կերպ)։

կարգին, աղջիկ, բարձր, երգ,մեջ

10.09

Գրի՛ր՝ հետևյալ բառերում քանի հնչյուն կա և քանի տառ, կազմի՛ր նախադասություններ։
Եվա- 3 տառ 4 հնչյուն,
արևածագ-7 տառ 9 հնչյուն,
տերևաթափ -8 տառ 10 հնչյուն,
եկեղեցի -7տառ 8հնչյուն,
երևալ -5 տառ 7 հնչյուն,
որովհետև- 8տառ 10 հնչյուն ,
որդ- 3տառ 4 հնչյուն ,
անձրևորդ- 8 տառ, 10 հնչյուն
Եղիշե- 5 տառ, 6 հնչյուն
երևույթ- 6 տառ,  8 հնչյուն
                                                                          Նախադասություններ
Եվան արևածագին գնաց եկեղեցի։
Աշնանը տերևաթափ է լինում, անձրև է գալիս, իսկ անձրևից հետո անձրևորդ է երևում։
Անձրևը, կարկուտը, ձյունը բնական երևույթներ են։
Եղիշն շուտ գնաց տուն, որովհետև վատառողջ էր։

Наша Родина

Без названия   Моя и твоя Родина – Армения. Мы очень любим свою Родину. Наша Родина богата полями, реками и лесами. Армения лежит высоко в горах. В ясные солнечные дни видны вершины Арарата и Арагаца, покрытые снегом. А как красив Севан! Летом там всегда много солнца. А вода чистая и голубая. Армения – страна древней культуры. В Армении много старых храмов и хачкаров. В Араратской долине растут сливы, абрикосы, персики, айва, гранаты и виноград. Столица нашей родины – Ереван.

САМЫЙ НЕОБЫЧНЫЙ ЛЕТНИЙ ДЕНЬ»

Этим летом мы дважды ездили в Севан, а затем в Дилижан. Мы хорошо плавали в Севане, ловили рыбу с моим отцом. Первый день Дилижана шел сильный дождь с сильными ветрами, а второй день был солнечным. Но там было очень красиво, лес, деревья. Ночью мы услышали звуки волков.

Վիլյամ Սարոյան․ «Առաջին օրը դպրոցում»

220px-saroyan_portrait2abԱռաջին մաս

Ջիմ անունով մի փոքրիկ տղա, բժիշկ Լուի Դևիի անդրանիկ ու միակ որդին, առաջին անգամ դպրոց գնաց: Նրա հայրը ֆրանսիացի էր, քառասնամյա թիկնեղ մի տղամարդ, որի պատանեկության տարիներն անցել էին աղքատության, ձախորդությունների ու փառամոլ երազանքների մեջ: Ջիմի մայրը մեռել էր տղայի ծնվելու ժամանակ, և միակ կինը, որին մտերիմ էր, շվեդուհի Էմին էր՝ իրենց տնտեսուհին:

Հենց նա էլ Ջիմին տոնական զգեստ հագցրեց ու տարավ դպրոց: Ջիմը սիրում էր Էմիին, բայց դադարեց սիրելուց, որովհետև նա իրեն դպրոց էր տանում: Ջիմն այդպես էլ ասաց նրան: Ամբողջ ճանապարհին նա այդ էր կրկնում:

— Ես քեզ չեմ սիրում,- ասում էր նա,- Էլ չեմ սիրում քեզ:

— Իսկ ես քեզ սիրում եմ,- պատասխանում էր տնտեսուհին:

— Բա էլ ինչո՞ւ ես ինձ դպրոց տանում:

Նա առաջ էլ էր զբոսնում Էմիի հետ, մի անգամ նույնիսկ կիրակնօրյա ցերեկային համերգ գնացին քաղաքային զբոսայգում, սակայն դպրոց գնալը բոլորովին այլ բան էր:

— Ինչո՞ւ ես ինձ դպրոց տանում,- ասաց նա:

— Բոլորն էլ պետք է դպրոց գնան,- ասաց տնտեսուհին:

— Իսկ դու գնացե՞լ ես:

— Չէ:

— Բա ես ինչո՞ւ պիտի գնամ:

— Այնտեղ քեզ դուր կգա,- ասաց տնտեսուհին:

Ջիմը մի քանի քայլ լուռ անցավ, բռնած տնտեսուհու ձեռքից:

— Ես քեզ չեմ սիրում,- ասաց նա: — Էլ չեմ սիրում:

— Իսկ ես քեզ սիրում եմ, ասաց տնտեսուհին:

— Բա էլ ինչո՞ւ ես ինձ դպրոց տանում, նորից ասաց նա: — Ինչո՞ւ:

Տնտեսուհին հասկանում էր, թե փոքրիկ տղայի համար որքան սարսափելի կարող է լինել առաջին անգամ դպրոց գնալը:

— Այնտեղ քեզ դուր կգա,- ասաց նա: — Դու երևի երգեր կսովորես ու զանազան խաղեր կխաղաս:

— Չեմ ուզում,- ասաց Ջիմը:

— Ես ամեն օր կգամ քո ետևից,- ասաց տնտեսուհին:

— Ես քեզ չեմ սիրում,- կրկնեց տղան:

Տնտեսուհու սիրտը ցավում էր, որ տղան պետք է դպրոց գնա, բայց ինչ արած, նա պարտավոր էր գնալ:

Դպրոցի շենքը երկուսին էլ մի տեսակ անճոռնի թվաց: Տնտեսուհին իրեն վատ զգաց, և երբ աստիճաններով վերև էին բարձրանում, հանկարծ ուզեց, որ տղան իսկապես դպրոց չգնար: Նախասրահներն ու դասասենյակները վախեցնում էին նրանց, այնտեղից ինչ-որ օտարոտի ու տհաճ հոտ էր գալիս:

Տնօրեն միստր Բարբրը տղային դուր չեկավ: Էմին արհամարհանքով վերաբերեց նրան:

— Ինչպե՞ս է ձեր որդու անունը,- ասաց միստր Բարբրը:

— Սա բժիշկ Լուի Դևիի որդին է,- ասաց Էմին: — Անունը Ջիմ է: Ես բժիշկ Դևիի տանը աշխատում եմ իբրև տնտեսուհի:

— Ջե՞յմս,- ասաց միստր Բարբրը:

— Ոչ, Ջեյմս չէ,-ասաց Էմին: — Պարզապես Ջիմ:

— Շատ լավ,- ասաց միստր Բարբրը: — Իսկ երկրորդ անուն ունի՞:

— Ոչ,- ասաց Էմին: — Նա դեռ շատ փոքր է: Ուղղակի Ջիմ Դևի:

— Շատ լավ,- ասաց միստր Բարբրը: — Մենք նրան կփորձենք առաջին դասարանում: Եթե գլուխ չհանի, կփոխադրենք մանկապարտեզ:

— Բժիշկ Դևին ասաց՝ տալ նրան դպրոցի առաջին դասարան և ոչ թե մանկապարտեզ,- ասաց Էմին:

— Շատ լավ,- ասաց միստր Բարբրը:

Տնտեսուհին հասկանում էր, թե տղան ինչպես էր վախեցած, երբ նստեց աթոռին, դիրեկտորի առաջ, և ջանում էր զգացնել տալ, թե ինքը ինչպես է սիրում նրան և ինչպես է ցավում այս ամենի համար: Նա ուզում էր որևէ քնքուշ խոսք ասել տղային, բայց չգիտեր, թե ինչ: Եվ նա իրեն հպարտ զգաց, տեսնելով, թե Ջիմն ինչպիսի թեթևությամբ ցած թռավ աթոռից ու կանգնեց միստր Բարբրի կողքին, որպեսզի նրա հետ դասարան գնա:

Տուն դառնալիս նա այնպես հպարտ էր տղայով, որ նույնիսկ արտասվեց:

Առաջադրանքներ՝

  • 2.Գրի՛ր տրված բառերի հոմանիշները՝ որդի, տհաճ, ճանապարհ, արտասվել, անճոռնի և կազմի՛ր նախադասություններ։

որդի- զավակ, տղա երեխա

տհաճ- զզվելի

ճանապարհ- ճամփա, ուղի, արահետ

արտասվել- լացել

անչոռնի-տգեղ, այլանդակ

Մեր հարևանը ունի երեք որդի։

Երեխաները արագ անցնում էին ճանապարհով։

Այլանդակ զզվելի տղան վախեցրեց բոլորին։

Homework

1․We are happy. Are we happy? We are not happy.

2.I am hungry. Am I hungry? I am not hungry.

3.Ann is a doctor.Is Ann a doctor? Ann is not a doctor.

4.They are sisters.Are they sisters? They are not sisters.

5.It is a flower.Is it a flower? It is not a flower.

5․Tom and Ben are brothers.Are  Tom and Ben brothers? Tam and Ben are not brothers.

6.Mike is my friend. Is Mike my friend? Mike is not my frend.

7.This is my family.Is this my family? This is not my fsmily.

8.My cat is very cute. Is  my cat very cute? My cat is not very cute.

9.Your room is clean. Is your room   clean? Your room is not clean.

10. I am clever.Am I clever? I am not clever.

Հարցաշար

 

2019 թվի ամռանից ի՞նչ ամսաթիվ կմնա քո հիշողության մեջ և ինչո՞ւ:

Հունիսի քսանչրսին իմ հայրիկի ծնունդներ լողացանք մանեկանք և ծնունդ նշեցինք։

Ամռան ընթացքում ի՞նչ ձեռքբերումներ ես ունեցել:

Ես մեծացել եմ։

Ամռան ընթացքում ի՞նչ անհաջող օր ես ունեցել:

Այպիս դեպք չի եղել։

Ամռան ընթացքում նվեր ստացե՞լ ես:

Ես ըստացել եմ շորեր և կոշիկներ։

Ի՞նչ նոր ու հետաքրքիր ֆիլմեր ես նայել ամռանը:

Ես շատ հետաքրքիր ֆիլմեր եմ նայել։

Ամռան ընթացքում ճամփորդե՞լ ես:

Կարոտե՞լ էիր դպրոցդ և ընկերներիդ:

Այո իհարկե շատ կարոտելեմ ըկերներիս և Դպրոցին։

Ի՞նչ զվարճալի դեպք է պատահել քեզ հետ ամռանը:

Ես իմ հայրիկի և նրա ընկերոչ երեխայի հետ գնացել եմ սևան։

Ամռան ընթացքում նոր ընկերներ ունեցե՞լ ես:

Ոչ։

Արձակուրդներին իջե՞լ ես բակ խաղալու: Եթե այո, ի՞նչ խաղեր ես խաղացել:

Իհարկե ֆուտբոլ։

Ո՞րն է ամռան ընթացքում քո կարդացած ամենաանհետաքրքիր գիրքը:

Սասնծի Դավիթն է։

Ի՞նչ էիր ուզում անել այս ամռանը, բայց չստացվեց:

Այպես բան չի եղել;

Ի՞նչ գույնով կբնութագրեիր այս ամառը:

Գույնս գույն։

Երեք բառով բնութագրիր քո ամառը:

Ամենա տաք ամառը գնաց։

Առաջին դպրոցները

  •   Ո՞րն էր ամենահետաքրքիր տեղեկությունը, որ իմացար առաջին դպրոցների մասին:

Ք.ա. 335 թ. Արիստոտելն Աթենքի մոտ հիմնադրել է իր սեփական դպրոցը՝ Լիկեյոնը, որը նույնքան հայտնի էր, որքան Պլատոնի Ակադեմիան: Լիկեյոնում նա աշակերտների հետ դասերը վարում էր զբոսանքի ժամանակ, ճեմելով, դրա համար էլ նրա աշակերտներին անվանում էին պերիպատետիկներ (հունարեն բառ է, նշանակում է (զբոսնողներ, ճեմողներ):

  • Փորձի´ր ստուգաբանել, բացատրել դպրոց բառը, ինչ բաղադրիչներից է կազմված:

Կրթության սիստեմը, միջնակարգ ուսումնական հաստատությունների ամբողջությունը: Սովետական դպրոցը զարգացման նոր փուլ Է թևակոխում:

  • Փորձի´ր առանց դպրոց բառը օգտագործելու նկարագրել, թե ինչ է դպրոցը:

Դա նշանակում է գիտելիքների ընտանիք։

  • Ի՞նչ նոր բառեր սովորեցիր՝ կարդալով «Առաջին դպրոցները» տեքստը:

պերիպատետիկներ (հունարեն բառ է, նշանակում է (զբոսնողներ, ճեմողներ

Լիկեյոն, սրբագրել, վարդապետարան